Θύελλα-Αήττητος Σπάτων 2-6

Θύελλα:(Ν.Ιωακειμίδης) Παπαδάκης, Γιαννόγλου, Παναγόπουλος, Πλακίτσης, Σταύρου, Θεοδωρόπουλος, Θεοδωρακίδης, Χταποδά, Χρηστακέας, Αλατζαδάκης, Αχμέτι, Ευαγγελάτος, Ευαγγελινός, Παπαναστασίου, Σαραφλής, Χαμπέρη, Τριανταφύλλου, Χωριανόπουλος.

Scorers:Χρηστακέας, Θεοδωρακίδης

Το Σαββάτο το πρωί, διεξήχθη στην έδρα μας (γήπεδο Π.Ν.Α.), ο αγώνας ανάμεσα στην δεύτερη ομάδα μας των Junior με την αντίστοιχη του Αήττητου Σπάτων.
Το σκόρ ήταν βαρύ, οπότε δεν σηκώνει δικαιολογίες, απλά υπάρχουν και κάποια ελαφρυντικά, με βάση πάντα την δικιά μου κρίση(καθώς κάποιος άλλος μπορεί να έχει άλλη άποψη και είναι σεβαστή).
Η δικιά μου λοιπόν εκτίμηση, είναι πως θα ήταν διαφορετικός ο αγώνας, αν τα δύο πρώτα γκολ, τα οποία ήταν και τα μοναδικά στο Α’ ημίχρονο, δεν έμπαιναν τόσο γρήγορα και μάλιστα το πρώτο με φανταστική εκτέλεση φάουλ..
Δυστυχώς με την έναρξη του Β’ ημιχρόνου, εν κάναμε το 1-2 και να μπούμε ξανά στο παιχνίδι, καθώς η μπάλα, βρήκε στο κάθετο δοκάρι από  σουτ του Αχμέτι και μετά από εξαιρετική ασίστ του Παναγόπουλου!!
Αντί αυτού όμως, δεχτήκαμε τέσσερα απανωτά γκολ για το βαρύ κι αχώνευτο 2-6..
Δεν θεωρώ πως θα κερδίζαμε την συγκεκριμένη ομάδα η οποία και καλοδουλεμένη ήταν αλλά και καλογυμνασμένη με σαφώς ψηλότερα κορμιά, απλά θεωρώ πως δικαιούμασταν κάτι καλύτερο και ειδικά με την εικόνα στο τέλος…
Επίσης εδώ να τονίσω πώς τα τέσσερα από τα έξι γκολ, προήλθαν από μακρινά σουτ (το ένα η εκτέλεση φάουλ)και ένα από κόρνερ με αναμπουμπούλα της ήδη επιβαρυμένης άμυνας..
Τα μακρινά σουτ ήταν το συν της υψηλόσωμης και δυνατής ομάδας των Σπάτων και το εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο…
Για την ιστορία, το πρώτο γκολ για την ομάδα μας, σημείωσε ο Χρηστακέας με πλασέ ενώ το δεύτερο γκολ, ήρθε από τον συνήθη ύποπτο, Ντίμι Θεοδωρακίδη. Ο αντίπαλος  τερματοφύλακας πραγματοποίησε εξαιρετική απόκρουση, αλλά δεν κατάφερε να μπλοκάρει σταθερά το αρχικό και αρκετά δυνατό σουτ του Πλακίτση, οπότε και μάζεψε το «ριμπάουντ» για να τελειώσει την φάση δευτερόλεπτα πριν από την λήξη…
ΥΓ..Είπαμε πως,δεν σκύβουμε το κεφάλι και συνεχίζουμε να δουλεύουμε…
ΥΓ 2.. Ξαναλέω και το εννοώ, χωρίς δόση υπερβολής, πως μου κάνει εντύπωση το πείσμα και το πάθος του συγκεκριμένου τμήματος, ασχέτως αποτελεσμάτων.. Όλοι τους, μέχρι και το μοναδικό κορίτσι της ομάδος, μάχονται μέχρι τελευταίου λεπτού!!
ΥΓ 3… Ελπίζω να μην θεωρηθώ «γκαντέμης» και φτύνουν τον κόρφο τους οι γονείς του τμήματος, την επόμενη φορά που θα με δουν σε αγώνα τους!!
Κώστας Μπίκας