του Κώστα Μπίκα

Κυριακή πρωί ξυπνάς και διψάς για μπάλα..

Με δεδομένη και την αναβολή της Super league ελέω Σαββίδη, τι κάνεις;

Κανονίζεις με δύο τρία  φιλαράκια, πηδάς πάνω σε ένα αυτοκίνητο και πας Αλιβέρι να δεις την καψούρα σου!!

Όταν μάλιστα πηγαίνεις με το προεδρικό αυτοκίνητο και κάθεσαι πίσω, νιώθεις σαν άρχοντας..

Ακόμα καλύτερα είναι όταν φτάνεις  εκεί και βρίσκεις κι άλλους πολλούς και καλούς φίλους οι οποίοι κάθονται στην αφιλόξενη κερκίδα του Αλιβερίου..

Σουβλάκι, κρασάκι, σποράκι, τσιπουράκι και μετά καφεδάκι, είναι ΟΤΙ χρειάζεται ο ΚΑΘΕ οπαδός για να περάσει τέλεια την Κυριακή του (εννοείται και την νίκη) και εμείς τα είχαμε όλα!!

Το ματς βέβαια δεν είναι για κριτική και τουλάχιστον όχι από μένα, αλλά θεωρώ πως τα παιδιά έπαιξαν τόσο όσο χρειάστηκε, έτσι ώστε να πάρουμε αυτό που θέλαμε για να φύγουμε προς το παρών ήσυχοι έως τον επόμενο τελικό..

Είναι πολλές οι σκέψεις μου και οι απόψεις για αυτόν τον άθλο που έχει καταφέρει αυτή η ομάδα, ειδικά τα τελευταία χρόνια, αλλά θα τις αναφέρω συγκεντρωτικά, πιθανότατα μετά τους δύο κρίσιμους αγώνες σε κύπελλο και πρωτάθλημα.

Όπως καταλαβαίνετε η ομάδα μας έχει τρεις ακόμη τελικούς..

Για να επιτευχθούν όμως οι στόχοι και να γράψει η ΘΥΕΛΛΑ ιστορία, θα χρειαστεί την αμέριστη συμπαράσταση όλων των φίλων της και ειδικά των γονέων της ακαδημίας μας..

Ένας αγώνας στα Σπάτα και ένας σημαντικότατος μέσα στην Ραφήνα, όπου δεν θα πρέπει να πέφτει ΟΥΤΕ καρφίτσα!!

Η ώθηση μας, βέβαια πάντα με κόσμια συμπεριφορά, είναι το σημαντικότερο τονωτικό για τους ποδοσφαιριστές μας.

Εύχομαι λοιπόν την Τετάρτη το βράδυ, το κύπελλο της Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α., να σουλατσάρει στους δρόμους της Ραφήνας και να πω προκαταβολικά (ως μέλος του Δ.Σ.), ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φιλάθλους μας για την δεδομένη και κόσμια υποστήριξη τους…

ΠΑΜΕ ΡΕ ΘΥΕΛΛΑ!!